sfeerimpressie

Impressies van een dynamische ochtend

Spanning vooraf
Apeldoorn, schouwburg en congrescentrum Orpheus, 9 uur 's ochtends. Bij de ingang ijsbeert Iwanka Kliment van EGEM i-teams, gewapend met en enorm fototoestel, zenuwachtig heen en weer. Ja, ze is hier om foto's te maken. Maar ze wacht ook op de aflevering van een partij boekjes (waarover later meer). 'De bus met de boekjes had er al lang moeten zijn. Waar blijven ze nou toch?'

Geweldige koeken
Het moet gezegd: de catering is prima verzorgd. Thee en koffie in mooie kopjes. En geweldige koeken in alle soorten en maar één maat: lekker groot. De sfeer zit er dan ook meteen goed in. Mensen begroeten elkaar hartelijk, hebben zin in een feestje. Ook Wim Fluks, regieadviseur bij EGEM i-teams. 'Een afsluiting hoort feestelijk te zijn. Zeker de afsluiting van dit project. Want het was een prima project. Natuurlijk, we zijn nog  niet klaar, maar als project was het een groot succes. Dat mag gevierd worden. Kijk nou toch es om je heen! Het is een hele machine geworden.'

Pakken  
Het is inderdaad een hele machine geworden. Met op het eerste  gezicht opvallend veel donkere pakken met stropdassen. Maar Rita Stroevelaar van Pink Roccade, zelf vrouw, ziet dat anders. Ze wijst: 'Kijk, allemaal vrouwen. Ik wil wedden dat die een belangrijke IT-functie bij een gemeente hebben. Want bij gemeenten loop ik verrassend vaak andere vrouwen tegen het lijf. En die donkere pakken zijn voor een groot deel leveranciers. Want wat betreft vrouwen in de IT doen gemeenten het stukken beter dan wij leveranciers.'  

Leveranciers
Toch maar even op wat van die leveranciers in donker pak afgestapt.  Wat verwachten zij van de ochtend? Adri van der Peet, e-adviseur bij BMC: 'Ik verwacht een leuke afsluiting. Dat hebben we met z'n allen wel verdiend. We hebben hard gewerkt hoor. Het halve land is in beweging!'. Jan Willem van Boven van BPR is vooral benieuwd naar de toekomst. 'Hoe gaat de voortgang geborgd worden? Welke rol krijgt KING, welke rol anderen?' En Maarten Vrolijk, ook e-adviseur, vindt eerst nog even niks 'Ik ben pas aanspreekbaar als ik twee koppen koffie op heb.' Maar dan sluit hij zich toch aan bij Jan Willem van Boven. 'Als ik zie hoe er de laatste weken een beroep op ons is gedaan! Dan denk ik: we zijn nog maar net begonnen. Het is belangrijk om dat voort te zetten.'

Van binnen naar buiten
Tegen tienen gaat de menigte op zoek naar een plaatsje in de zaal. Het geroezemoes verstomt zodra de lichten doven en het nummer 'Binnen' van Marco Borsato uit de boxen knalt. Op een scherm op het podium flitsen zes jaar EGEM i-teams in woord en beeld voorbij. Nu wordt ook de muziekkeuze duidelijk. 'Binnen. U liet ons binnen' Is de boodschap aan gemeenten. Gevolgd door: 'Naar buiten. Daarheen gaat u nu met KING.' Daarna volgt een bijna twee uur durende show, soepel aan elkaar gepraat door Humberto Tan. Vijftien sprekers belichten vanuit verschillende invalshoeken hun kijk op EGEM i-teams en de e-overheid. Tussendoor krijgt Prof. dr. Flip van der Wal met zijn optreden de lachers op zijn hand. ('Jaha, zeg het allemaal maar: IK KAN HET. En tegen je buurman: JIJ KUNT HET OOK! En daarna: MAAR IK KAN HET BETER!').  

Stokje doorgegeven
Tussen de sprekers door verschijnen op het scherm 'live' beelden van de estafette die medewerkers van EGEM i-teams – Miguel, Mariska, Remko, Cees – aan het lopen zijn. Het doel? Het stokje moet uiteindelijk aankomen in Apeldoorn. Om aldaar door te geven aan KING. En inderdaad: rond half 12 komt Cees Hamers in hardlooptenue het toneel oprennen. Hij geeft – via Elly Bogerman en Kees Keuzenkamp – het stokje aan Tof Thissen. Die neemt het graag aan. Daarbij roept hij gemeenten meteen op niet op hun lauweren te rusten. 'Er is nog een wereld te winnen. We kunnen als gemeenten nog heel veel meer gemeenschappelijk doen.' Daarna mag Tof met een speciale sleutel een enorme schatkist openen. Uit die schatkist komt de nalatenschap van zes jaar EGEM i-teams tevoorschijn: negen boekjes met daarin alle standaarden, aanpakken en modellen op hoofdlijnen beschreven. Precies: die boekjes waar Iwanka 's ochtends om 9 uur zo zenuwachtig op stond te wachten.